10–17 minpodejścia, zależnie od miejsca — jak dojechać
0 złwstęp bezpłatny, bez biletów i rezerwacji
434 mwysokość wzniesienia; sama wieża ma 16 metrów
Zanim pójdziesz
Dwie rzeczy, które trzeba wiedzieć przed wyjściem, mają własne strony — bo jest
o czym pisać więcej niż akapit:
Godziny otwarcia
— codziennie 8:00–20:00 od kwietnia do października i 8:00–16:00 od listopada
do marca. Wstęp bezpłatny, bez biletów.
Jak dojechać — parking
przy Junaków 2a (17 minut podejścia), postój przy ulicy Leśnej (10–15 minut),
parking przy Wolności, autobusy MZK 6, 7 i 15.
Co widać ze szczytu
Panorama obejmuje Karkonosze, Góry Izerskie i ich Pogórze, Góry Kaczawskie,
Wzgórza Łomnickie oraz całą Kotlinę Jeleniogórską z miastem poniżej.
Przy dobrej widoczności to jeden z najlepszych widoków w okolicy dostępnych bez
całodniowej wyprawy w góry.
Najlepsze światło jest wczesnym rankiem i przed zachodem słońca. Po deszczu,
kiedy powietrze jest przejrzyste, widać najdalej.
Karkonosze ze Śnieżką po prawej, maj 2026. Po zachodniej stronie widok sięga aż po grzbiet główny.Centrum Cieplic z wieży, luty 2026. Widać wieże obu kościołów przy placu Piastowskim.
Co jeszcze jest na górze
Wokół wieży powstało zaplecze do spędzenia tu dłuższej chwili: odtworzony
historyczny ganek przy wejściu, drewniana wiata dająca schronienie przed deszczem,
alejki z kamienną nawierzchnią, ławki, stoły, kosze i stojaki rowerowe.
Trwają prace nad uporządkowaniem 2,5 kilometra ścieżek na całej
górze — powstają ścieżka historyczna i botaniczna, trasy rowerowe o różnym stopniu
trudności, trasa dostępna dla wózków oraz miejsca odpoczynku: przy zabytkowej wieży
ciśnień, na rozdrożu „Panorama" i przy szlaku od ulicy Sołtysiej.
Rowerzyści jeździli tu na długo przed remontem — zdjęcie z zawodów przy jeszcze zamkniętej wieży.
Trochę historii
Pierwsza wieża na Sołtysiej Górze była drewniana i stanęła w połowie XIX wieku.
Po 1895 roku zastąpiła ją murowana, pięciokondygnacyjna budowla —
Kaiser-Friedrich-Turm. To nie było wtedy odludzie: przy wieży działały
restauracja z salą taneczną, kręgielnia i strzelnica, a na przełomie XIX i XX wieku
poprowadzono tędy narciarską trasę zjazdową.
Potem przyszły dekady zaniedbania. Wieża stała zamknięta, ze zniszczonymi schodami
i nieczynną platformą widokową. Odnowiono ją w 2022 roku ze środków
Jeleniogórskiego Budżetu Obywatelskiego — dzięki projektowi, który wybrali
w głosowaniu mieszkańcy.
Jestem autorem tego projektu i dwóch kolejnych, dotyczących otoczenia wieży
i ścieżek na całej górze.
Tu opisuję, jak to szło —
łącznie z zerwaną umową z pierwszym wykonawcą.
Praktycznie
Wstęp jest bezpłatny, nie ma biletów ani rezerwacji.
Na szczyt wieży wchodzi się po schodach.
Na wieży bywa wietrznie i chłodniej niż na dole.
Po deszczu ścieżki potrafią być śliskie; lepsze buty niż klapki.
Wokół wieży są kosze — ale w sezonie bywają pełne, warto zabrać śmieci ze sobą.
Wnętrze wieży. Schody są stalowe, ażurowe i dość strome — z małym dzieckiem na rękach wejście bywa niewygodne.
Jeśli coś na miejscu nie działa albo wymaga naprawy —
napisz do mnie. Zgłoszę to i przypilnuję sprawy.
Używam Google Analytics, żeby wiedzieć, które sprawy są dla Was ważne.
Statystyki są anonimowe. Zgodę możesz wycofać w każdej chwili.